به تاخیر انداختن ازدواج

تأخیر سنی ازدواج در میان جوانان

 

از موضوعات مهمی که می توان در حوزهجامعه شناسی خانواده آن را به عنوان مسئله ای اجتماعی تلقی نمود پدیدهتأخیر سنی ازدواج در بین جوانان است. این موضوع صرفنظر از این که یک معضل اجتماعی است می تواند به عنوان آسیب اجتماعی طرح گردد.

واقعیت این است کهخانواده در مفهوم کلی خود پدیده ای تاریخی و جهانیاست و در همه جا وجود دارد چرا که به نیازهای افراد پاسخ می دهد و کمتر جامعه ای رامی توان سراغ داشت که دارای نهاد خانواده نبوده باشد، گرچه باید اذعان نمود ایننهاد در مسیر شکل گیری خود تحولات متفاوتی را پشت سر گذاشته است. بنابراین می توانبیان نمود که خانواده به عنوان نهادی اجتماعی دارای مجموعه ای از الگوهای رفتاریاست که به منظور برآورده ساختن نیازهای انسانی به وجود می آید. این نهاد به منظوربرطرف نمودن بعضی از نیازهای انسانی دارای یک سری کارکردها است که از جمله آنهاموضوعازدواج و فراهم نمودن زمینه های وابسته بدان در بیناعضای خانواده است.

تحول در ساخت خانواده های «گسترده» به «هسته ای» نکته ای است که تأثیر آن در زمینه الزام یا اختیار اجتماعی در ازدواجقابل مشاهده است. به گونه ای که از الزام و اجبار هنجاری که از سطح جامعه در قالبنیروهای بیرونی و چهره به چهره موجب می گردید که فرد تحت فشار هنجاری در سنین مقرریا حتی زودتر تن به ازدواج دهد کاسته و تبدیل به اختیار و گزینش فردی شده است. بهعبارتی بازخواست های بزرگانه تبدیل به درخواست های جداگانه در زمینه ازدواج گردیدهاست.

در واقع میل به ازدواج از اصلی ترین و مهمتریننیازهای نوع انسانی در جامعه بشری است و چه بسادختران و پسران که امید و آرزوی خود را در زندگی فردامی جستند حالا آن را پیش روی دارند و درصدد بهره برداری صحیح و دلپسند از زندگی میباشند. با این تفاوت که خانواده های امروزی در مسیر تحولاتشان با دو تحول عمدهساختاری و کارکردی در این زمینه درگیر شده اند. تحولساختاریبر این مبنا که حوزه ساختاربندی قدرت در خانواده را تعیین میکند وحوزه کارکردیبه وظایفی که خانواده در طولحیات خود بر عهده داشته است اشاره می کند. در راستای این تحولات است که جامعهشناسان مسیر تحولات خانواده را از خانواده های «گسترده» به «هسته ای» شناسایی کردهاند. به گونه ای که خانواده ی گسترده متشکل از اشخاصی است که به علت بستگی های نسبیو خونی با یکدیگر مرتبط هستند و فرزندان همراه خانواده هایشان با پرداختن به حرفه وکار پدر در کنار هم به طور دسته جمعی زندگی می کنند؛ در حالی که خانواده هسته ای ( که فقط از شوهر، زن و فرزندان تشکیل شده ) دیگر توان نگهداری از فرزندان ازدواجکرده را ندارد و از طرفی فرزندان نیز تمایلی به سکونت در خانواده های پدری ندارند وزندگی مستقل و دور از خانواده را ترجیح می دهند. با این نگاه به خانواده و آسیبشناسی تحولات آن می توان مسئله تأخیر سنی ازدواج را در میان جوانان به شیوه نوینیتبیین نمود. چرا که آنچه در جامعه امروزی ما مشهود است صحبت از تحول خانواده به سویخانواده های هسته ای و در برخی مناطق در مرحله ی گذار از این وضعیت می باشد. با اینتوضیح مسئله تأخیر سنی ازدواج و سایر مسائل از قبیل افزایشطلاق و ... را می توان در نوع ساختار و کارکرد نهادخانواده آن هم در بعد هسته ای تشریح نمود. چرا که نگاهی به گذشته خانواده هایگسترده در ایران بیانگر آن است که زودرسی سن ازدواج و منع اجتماعی طلاق و تکیه برازدواج های درون همسری از مسائل خانواده در آن زمان بوده است ولی امروزه در خانوادههای هسته ای با تأخیر سنی ازدواج، تکرار و افزایش طلاق و تکیه بر ازدواج های برونهمسری مواجه هستیم. در واقع حرکت از این مرحله ما را به سوی تطور در همسر گزینی درخانواده ها رهنمون می سازد و بر این اساس می توان محورهای عمده ای را که اقدام بهازدواج را در جامعه ممکن و مسئله ساز می نماید تشریح نمود.

این محورها عبارت اند

/ 0 نظر / 16 بازدید